Monica Heikoop

over onderwijsinnovatie en vernieuwingsprocessen

Anekdote

Zoek het verschil:

Een student zoekt 4 medestanders om een les in een bepaald onderwerp te gaan geven, ze bereiden dit zelf voor en leren op verschillende manieren over de onderliggende theorie en hoe zij dit moeten overdragen aan anderen. Deze onderwerpen worden aan de hand van zelf geformuleerde leervragen aangedragen, verwerkt en beantwoord door studenten en pas in een later stadium komt er misschien een docent aan te pas.

Een student zoekt een aantal medestanders om een leeractiviteit op de agenda te zetten. Aan de hand van zelf geformuleerde leervragen die zij hebben gesteld over onderliggende theorieën moeten eerst bij medestudenten antwoorden gevonden. Pas in een veel later stadium komt de docent hierbij aan te pas.

Dit beeld van herkenning kwam gisteren bij mij boven tijdens een gesprek op een verjaardag. Wie weet welke studierichting en/of jaartal hierbij horen, mag het zeggen! Oplossing komend weekend! En ja, wellicht theoretisch onderbouwd! 😉

Advertenties

Enkel berichtnavigatie

5 gedachten over “Anekdote

  1. Klint als het begin van het social constructivisme, vast op een sociale academie (ik bedoel dit niet cynisch).

  2. You’re close, maar wat is het verschil?

  3. Ha Monica, het heeft iets weg van VAL want die theorie is ook geend op leervragen die de student heeft en wat eerst door medestudenten dmv feedback en suggesties moet worden opgelost en in een later stadium komt de docent te pas. Ik mis echter in jouw verhaal de virtuele werkplek, het assessmentgesprek, de nominatie en het modereren van de docent. VAL heeft zeker te maken met het constructivisme en het connectivisme en hiervan herken ik onderdelen in jouw anekdote. Ik zou dus zeggen een mixed model?

  4. Ik herken hier veel leertheorie in van VAL alleen mis ik dan de virtuele leeromgeving, de assessmentgesprekken, de nominatie en het modereren van de docent.

  5. Hierbij het verlossende antwoord! Met theoretische onderbouwing! Het eerste voorbeeld is uit 1974, uit de praktijk van een student die op de sociale academie zat (dus Jurgen, helemaal goed!). Het tweede voorbeeld is een uitgeklede vorm van VAL, namelijk het vraaggestuurd leren, al dan niet virtueel.
    Maar het punt is dat het sociaal constructivisme van Vygotksi pas in 1990 populair werd. Ra ra hoe kan dan dat in 1974 al een vergelijkbare manier van werken werd gehanteerd. (weliswaar op de sociale academie, maar toch 😉 )
    Antwoord (bij benadering): in 1974 was er sprake van het cognitief constructivisme, dat zijn oorsprong kent in Piaget en vooral te herleiden is naar “het zelf ontdekken en motivatie door zelf er achter te komen wat je wil weten”. Vygotksi is in 1934 al overleden, maar door zijn Russische achtergrond was zijn theorie hier niet bekend en in gebruik. Hij werd wel degelijk beïnvloed door Piaget, dus dan is de cirkel weer rond!
    Pas na 1989 kwam hier mee aandacht voor en werden onderwijsvormen gebruikt in de Westerse context. In zijn theorie gaat het vooral om het samenwerkend leren, zoals wij dit nu toepassen in LA2 en ook al eerder in MLI. Door toepassing van VAL (in aangepaste vorm) krijgen onderdelen een herkenbare invulling uit het verleden.
    Dus: allebei een beetje gewonnen en samen het hele antwoord. Dat is Vygotski in opperste vorm :)!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: