Monica Heikoop

over onderwijsinnovatie en vernieuwingsprocessen

Leerstijlen en leervoorkeuren, wat is het verschil?

Ik heb kennis genomen van de voorbereiding op de komende les Homo Zappiens. Ik heb een aantal (wellicht enigszins kritische) vragen en opmerkingen. Het betreft een ingekorte(vooral inhoudelijk interessante) reactie van mij op de blog van MLI3, met als toevoeging mijn eigen mening over het onderwerp!
De discussie over leerstijlen en leervoorkeuren:
In hoeverre de leerstijlen (van Vermunt) nog houdbaar zijn in een nieuwe onderwijsomgeving, is een aardige invalshoek. Twee argumenten wil ik daar in meegeven: er kunnen naast de bestaande leerstijlen nieuwe leerstijlen ontstaan en gezien het feit dat nog veel onderwijssituaties niet echt innoverend zijn, denk ik dat de bestaande leerstijlen nog een brede basis voor bestaansrecht hebben.

Liefde voor leren gaat uit van Leervoorkeuren bij vooral werknemers in organisaties waarin veranderingen plaatsvinden. Afgeleid van onder andere de verschillende manieren waarop in de organisatie met vernieuwingen wordt omgegaan. Oftewel de Kleurentheorie van de Caluwé. Sterker nog: Manon Ruijters combineert in haar proefschrift vele theorieën over leren en komt dan tot een nieuw model. En daarom kunnen de termen leerstijlen en leervoorkeuren niet door elkaar worden gebruikt.
Er is nog geen transitie naar het onderwijs gemaakt, dus niet 1 op 1 toepasbaar op leerlingen/studenten. Omdat ik daar zelf met name in geïnteresseerd was in verband met mijn onderzoek, heb ik daar met Manon Ruijters over gemaild. Zij gaf aan dat zij nog niet zover was. Wel dat een ander promotieonderzoek nu nieuwe leervoorkeuren aan het onderzoeken is. Het fijne weet ik daar niet van, maar ik leid er uit af, dat het nog een dynamisch onderwerp is, waar nog veel ontwikkeling in zal plaatsvinden.
Met name is het situgram en cognigram met bijbehorende verklaringen nog niet toegepast in het (Hoger) onderwijs en valt dus nog niet aan te geven in hoeverre conclusies in werksituaties over te zetten zijn in onderwijssituaties.
Alleen als je het situgram nu wil inzetten binnen bijvoorbeeld de medewerkers binnen het onderwijs om vernieuwingen door te voeren, heeft volgens mij de discussie van aanstaande dinsdag meerwaarde voor de deelnemers. Maar dat punt kon ik niet vaststellen uit de informatie van Sia.

Het boek Liefde voor Leren blijft niet beperkt tot het gebruik van het situgram en cognigram   Het geeft een uitgebreid beeld hoe medewerkers handelen in veranderingssituaties. Daar ligt de essentie. En is daarom absoluut een toevoeging aan de meer op organisatiegerichte managementboeken waar veel managers hun informatie uit halen.

in pdf: http://diejoostdejong.files.wordpress.com/2012/01/leervoorkeurentest_twijnstra_gudde1.pdf

Het is te hopen dat er op de korte termijn een start wordt gemaakt met de transitie van leervoorkeuren naar het Hoger onderwijs, zodat er ook meer aansluiting plaatsvindt tussen onderwijs en arbeidsmarkt. Want laten we wel zijn: de leerstijlen van Vermunt worden vooral gebruikt in onderwijsland en nauwelijks daarbuiten. Het zal absoluut van meerwaarde zijn als in het onderwijs en op de arbeidsmarkt de leervoorkeuren vaker als uitgangspunt worden gebruikt om studenten en werknemers effectief te laten leren. Maar dat zal voorlopig wel een illusie zijn!

In de blog van Wilfred Rubens wordt alvast een poging gedaan om de leervoorkeuren te koppelen aan e-learning, dus het begin is er ! Lees het in de volgende blog uit december 2011:

Blog wilfred Rubens over eleervoorkeuren

 

Advertenties

Enkel berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: