Monica Heikoop

over onderwijsinnovatie en vernieuwingsprocessen

Archief voor de maand “november, 2014”

De teloorgang van de deeltijdopleidingen of hoe blazen we deeltijd nieuw leven in?

Het stond gisteren in de Volkskrant: http://www.volkskrant.nl/binnenland/studeren-in-deeltijd-wordt-mogelijk-duurder~a3780241/

Deeltijd wordt duurder, laat dat mogelijk er maar vanaf. En dat is ook de trend van de afgelopen jaren. In het artikel staat een aantal aannames van de minister, die niet stroken met de praktijk. Want naar mijn idee is er door het ministerie een bewuste lijn ingezet om het in deeltijd studeren minder mogelijk te maken en ook steeds duurder. In de Wet Hoger Onderwijs ligt dit allemaal vast. Zo wordt gekeken of de deeltijdopleiding past in de topsectoren die door de minister zijn aangewezen. Zo niet, dan is de Hogeschool gemachtigd om een hoger tarief te rekenen. Verder moet sinds 2013 de deeltijd volledig gelijk zijn aan de voltijd opleiding en dus GEEN slap aftreksel van de voltijdstudie, zoals de minister wil suggereren in het artikel. De opleidingen die nog een deeltijdstudie aanbieden zijn hier mee geconfronteerd en moesten alles met elkaar harmoniseren. Dat de deeltijdstudent geen 20 contacturen heeft, maar slechts 10 (op twee avonden) en dat zij daarnaast soms een fulltimebaan hebben, telde in het geheel niet mee. Deeltijders hebben ook maar 4 jaar om hun studie te doen en mogen nu geen keuzes maken door bijvoorbeeld 30 studiepunten in een jaar te halen, zoals het woord DEELTIJD toch een beetje doet vermoeden. De gelijkstelling aan de voltijdopleiding is soms heel ridicuul. Er is namelijk een duidelijk verschil tussen de twee soorten studenten.

Er is ook een voordeel aan de harmonisering: de overstap van voltijdstudie naar deeltijd en andersom binnen een Hogeschool is makkelijker dan in het verleden, omdat behaalde punten altijd overeen komen in inhoud en zwaarte. Maar is maar een enkele student die daar op dit moment gebruik van maakt.

Het voorstel (of ballonnetje) dat de minister nu doet, is het resultaat van een heel slecht beleid en het feit dat het eerst heel onaantrekkelijk is gemaakt om aan een deeltijdstudie te beginnen en nu aangegeven wordt dat een leven lang leren of tweede carrière nog geen gemeengoed is (WRR) er een lapmiddel wordt verzonnen om het tij te keren.

Zolang de werkgevers niet willen investeren in hun medewerkers, de eisen van deeltijdopleidingen steeds strenger worden (met een eis om in het werkveld te werken), de tweede HBO opleiding 7000,- kost, staan mensen niet te springen om minimaal 4 jaar, maar meestal langer, aan de studie te beginnen. Daar helpt een voucher echt niet aan mee.

Het financieren van private onderwijsinstellingen ten opzichte van het huidige stelsel kan ik niet beoordelen. Ik kan hier niet de voor- en nadelen op een rijtje zetten, dit deel heeft echt een andere achtergrond, waar ik mij niet aan waag.

Voor mij is duidelijk dat het een totaalpakket moet zijn: ministerie moet een helder beleid voeren en geen reactief, de werkgevers moeten werknemers stimuleren en motiveren een studie te gaan doen en daar dan ook de voorwaarden voor scheppen, omscholen naar een andere branche moet kunnen want alleen zo krijg je een “tweede carrière” in groeisectoren en de toekomstige student moet zelf willen investeren met tijd en discipline in het behalen van een diploma dat voor hem of haar betekenisvol is. En daarvoor worden mooie deeltijdopleidingen aangeboden, die het in zich hebben om mensen in eigen tempo met begeleiding naar een diploma te begeleiden. En hiervoor moeten de Hogescholen dan zelf een aanbod voor mogen creëren. Private opleidingen moeten voldoen aan dezelfde eisen als de Hogescholen en zullen transparant moeten zijn in rendement, toetsing etc en moeten eveneens geaccrediteerd worden. Pas dan zal het deeltijdonderwijs misschien een opleving meemaken. Daarbij kan natuurlijk gebruik gemaakt worden van alle nieuwe mogelijkheden die er zijn en zal een blended learning vorm en MOOC’s zeker het onderzoeken waard zijn!

Advertenties

SCRUM voor docenten?

In bijgaand artikel wordt gesproken over leraren nieuwe stijl. Het is een artikel uit de Volkskrant van vorige week zaterdag 25 oktober. Hoewel het over een toepassing gaat in het basisonderwijs, dacht ik gelijk aan de mogelijkheden binnen het team van onze opleiding, de ontwikkelteams van diverse (nieuwe) cursussen, de curriculumcommissie en wie weet nog wel veel meer.

In het kort komt het er op neer dat docenten samen gaan werken aan lesvoorbereidingen, bij elkaar in de klas gaan kijken, resultaten bespreken in vooral korte en effectieve vergaderingen en die ook vastleggen op een voor iedereen duidelijk zichtbaar bord. Klinkt als een open deur, maar is in veel onderwijspraktijken zeker niet vanzelfsprekend.

De methode is opgestart door twee consultants van Mc Kinsey, waarvan er nu een fulltime onbezoldigd aan de slag is gegaan.  Er ligt een enorme cultuurverandering aan ten grondslag. Dat moet je heel goed begeleiden, wil dit een succes worden.

Het deed mij heel erg denken aan de SCRUM methode, die vanuit ICT de communicatiewereld heeft veroverd, ook in het onderwijs via EDU SCRUM zijn intrede doet en nu ook dus bij de professionals in het onderwijs.

SCRUMWat mij opviel in het artikel, is dat het voorbeeld dat gegeven wordt, een grote  stap in de goede richting is. Als het volgens de SCRUM methode zou gebeuren, zou het nog resultaat gerichter en concreter worden geformuleerd. Zo wordt gezegd: “We zouden een of twee ouders vragen om voor te lezen. Wie heeft dat gedaan? ” In de SCRUM methode was al als actiepunt vastgelegd wie het zou doen en tijdens de stand up zou worden teruggekoppeld of dit daadwerkelijk gelukt was en zo niet wat dan de belemmering is geweest. Maar dat is slechts een relatief kleine aanpassing.

Goed vind ik dat er met de betrokkenen een traject wordt gestart, dat er vooraf getraind wordt, dat er voorzichtig gestart wordt en er een bereidheid is om van elkaar te leren. Kortom: er wordt bewust geïnvesteerd in mensen en gewenst doel. Verder is de input van buiten met onderzoek binnen de onderwijswereld zeker een aanrader. Daarmee onderken je dat een cultuurverandering tijd nodig heeft, krijgen succesverhalen een podium en de kans om ook fouten te mogen maken.

Een van de leerkrachten verwoordde het als volgt:” het onderwijs in van ons geworden.” En ook dat blijkt uit vele onderzoeken dat door de onderwijsprofessional de regie over zijn onderwijs terug te geven er een enorme kwaliteitsimpuls kan worden bewerkstelligd. Nu de minister en staatssecretaris nog overtuigen!

Om ook binnen de eigen opleiding hiermee aan de slag te gaan, lijkt me innovatief, zinnig en leuk. Vooral omdat het aansluit bij de SCRUM methode die wij onze studenten bij brengen. Laten we er eens over in gesprek gaan 🙂

gesprek

Berichtnavigatie

%d bloggers liken dit: